Pages

Sunday, July 22, 2012

సాహితి -2

3. రమణి కథల పుస్తకంలో మూడవ కథ "ముక్తి". ఇది ఇద్దరు స్త్రీల కథ. ఒకరి యెడ ఒకరు సానుభూతి చూపుకుంటూ ఉంటారు. చాలా పెద్ద కథ. రమణి కథల్లో నాకు నచ్చే అంశ మేమిటంటే, వర్ణనలు, ఉపోద్గాతాలు లేకుండా సూటిగా కథలోకి తీసుకెళ్ళిపోవడం. ఇంత  పెద్ద కథ వర్ణనలు  లేకుండా ఎలా నడిపించారూ? పాత్రల అనుభవాలు, అనుభూతులు చకచకా నడిపిస్తాయి. అన్యాయం చేసిన భర్త బాధ్యతల్ని మోస్తూ, కష్టాల్ని జీవితంలో భాగంగా.. తేలిగ్గా కాదుగానీ ఎవర్నీ నిందించకుండా స్వీకరించిన ఒరిమిగల తల్లిని ఆశ్చర్యంగా గమనిస్తాము. బాధ్యతల బరువు ఎందుకులే  అని అనుకుంటూనే తనకి తెలియకుండా మోస్తూ స్వేచ్చగా ఉంటున్నాననుకునే స్త్రీ చివరికి భోగి అయిన సన్యాసిని విదిలించి, తనకి కావలసిందేమిటో తెలుసుకుంటూ, ఆ తల్లిని కూడా ఓదార్చడం చదువరిని  కదలిస్తుంది. కాషాయవస్త్ర  దారుల దగ్గరికి వెళ్ళేటప్పుడు ఒకటికి రెండు సార్లు ఆలోచించాలి అనిపిస్తుంది.,

Thursday, July 19, 2012

సాహితి

నా నవల "గ్లేషియర్" పుస్తకంగా తీసుకొచ్చాము. విశాలాంధ్ర లో ఇద్దామని వెళ్లి కింది అంతస్థులో పుస్తకాలు చూస్తుంటే బలబద్రపాత్రుని రమణి కథల పుస్తకం కనిపించింది. తీసుకుని ఇంటికి వస్తూ దారిలోనే చదవడం మొదలుపెట్టాను.
రమణి కథలకి చదివించే శక్తి ఉంది. ఇంటికి వచ్చేలోగా రెండు కథలు చదివేసా.
కథ ఏమిటో చెప్పను.. కానీ అందులో నాకు నచ్చిన సంగతులు చెప్తా. ఎదుకో తెలుసు కదా!
1. మొదటి కథ "ప్రయాణం". మానవ సహజమైన స్వభావాలు అందరివీ. కొంచెం విసుగు, కొద్దిగా కోపం, జాలి, ప్రేమ, ఉదారత .. అన్నీ ఉంటాయి. సరదాగా, హాయిగా సాగుతూ ఉంటుంది మన ప్రయాణం కూడా, పాత్రలతో పాటుగా.. కానీ చివర్లో కళ్ళు చెమ్మగిల్లుతాయి.. మనకి తెలియకుండానే.
చివరి అంకితం అసలు చురక. మనందరికీ ఎప్పుడో అప్పుడు అనుభవమే!
2. "ముద్దు". పేరు చూస్తే ఏదేదో ఊహించు కుంటారు. ప్రణయ కథల పోటీలో నాల్గవ బహుమతి కూడా వచ్చింది. మొదటి బహుమతి రాకపోవడానికి కారణం నాకు ఒకటే కనిపించింది.. ఇందులో శృంగారం పాలు మితం.. మరి అందులో హీరో అంతకంటే ఎక్కువగా ఊహించుకో లేడు. ఈ కథ కూడా అంతే.. చివరికి భావోద్వేగంతో కళ్ళు తుడుచుకోక మానం.
ఈ కథల సంపుటి వెల కప్పు కాఫీ కంటే తక్కువే.
మిగిలిన వి రేపు.